Sinamahan ni Silvia ang kanyang anak na si Anthony sa ospital. Ito ay upang malaman nila mula sa kanyang duktor kung ano na ang status ng katawan ni Anthony mula sa chemoteraphy sessions at iba pang medications na kinukuha nito.
Habang tahimik na nakaupo at naghihintay si Anthony, panay naman ang paglakad ni Silvia sa apat na sulok ng silid at balisang-balisa ito sa kung anumang ibabahagi sa kanila ng duktor.
“Ma, upo lang po kayo. Ako na po ang nahihirapan at naiistress sa ginagawa niyo.”
“Hindi ko mapigilan anak. At lalo nadadagdagan ang kaba ko dahil sa sobrang lamig ng kuwartong ito.”
“Here, take my coat. Halina po kayo sa tabi ko.”
Maya-maya ay dumating na ang duktor. Matapos batiin ang mag-ina ay agad naman itong pumunta sa kanyang puwesto. Muli nitong tahimik na binasa ang mga papel sa loob ng isang record folder.
“Dok, how’s my son? Is he improving?” tanong ni Silvia sa duktor. Hindi na ito makapag-antay pa sa sasabihin nito.
Tumingin naman ang duktor kay Anthony at ngumiti.
“Actually, you look good Mr. Santos. You look better than the last time na nakita kita. I believe that you are responding well sa mga medications. Of course, chemotherapy is a great help.”
Tila nabuhayan si Silvia sa nadinig at hinawakan nito ang kamay ng kanyang anak.
“Thanks dok. Talaga pong sinusunod ko lahat ng pinayo ninyo sa akin and lagi po ako nagpupunta sa mga sessions ko.”
“Yeah, as per checking your files and records here, you really did all of the recommendations set for you.”
Napangiti na din sa Anthony at tila nawala na rin ang konting kaba nito sa dibdib. Tumingin din siya sa mommy niya at kumindat upang hindi na ito mabahala pa.
“Well, there is one thing that we could do para mas lalo ka pang maging okay Mr. Santos. We are recommending that you undergo Lobectomy as soon as possible.”
Napakapit nang mahigpit si Silvia sa kanyang anak at napatingin ito sa kanya.
“What’s Lobectomy dok?”
“Okay, I will explain it to you.”
Inilabas nito ang litrato ng x-ray ng lungs ni Anthony upang lalong maliwanagan ang mag-ina.
“This is a procedure to remove one lobe of your lung. We really recommend that you take this procedure right away para hindi lalong kumalat ang cancer, since nasa iisang lobe lang naman ito. Now, after this, I believe that everything will be okay, Mr. Santos.”
“Talaga dok? After this operation, it is really possible na magiging okay na ako? Na gagaling na ako?” Tanong ni Anthony sa kanyang duktor.
“Yes. I hope we can do this as soon as possible. We could fix you a schedule for that operation on Friday. If that will be fine with you.”
Napaluha naman si Silvia sa rekomendasyon ng duktor sa kanyang anak. Alam niyang masasaktan si Anthony sa pagdaraanan nito, pero ito lang ang natatanging paraan para tuluyang gumaling ang anak.
“Yes dok.. I am fine with it. I will take that schedule. I need to be okay as soon as possible.”
“Doctor, please do everything para gumaling ang anak ko.”
“We will do our very best, of course we are also hoping for his fast recovery and surviving cancer.”
Niyakap ni Silvia ang kanyang anak habang lumuluha. Hindi na din napigilan ni Anthony ang mapaiyak. Magkahalong kaba at saya ang nadarama niya. Gustong-gusto niyang gumaling para sa sarili niya at lalo na para kay Gail.
Chapter 8
TRY TO FIX YOU
Painting by Anthony Maulucci
9:48AM Lipa, Batangas
“Here is your breakfast.”
“Wow! Breakfast in bed? Hehe.”
“Hmm.. Puwede! Siyempre alam kong pagod ka sa kakadrive.”
“Sarap naman. Sarap naman ng babe ko.”
“Babe? Babe ka diyan! Ipinagluto lang kita ng breakfast.”
“Hehe. Nagtry lang baka makalusot.” Pabirong saad ni Migs habang kinukuha ang tray na dala ni Gail sa kanyang kuwarto.
Ipinagluto ni Gail si Migs ng ham, egg at bacon. Sinamahan pa nito ng dalawang tinapay. Sinuklian lang ni Gail ang pag-aalaga ng binata sa kanya noong nasa Tagaytay sila.
“Oh, here is your coffee.”
“Black?”
“Yes.”
“No sugar?”
“Yes.”
“Nice. Alam mo na talaga ha. Hehe.”
“Siyempre naman, hindi naman mahirap tandaan yun eh.”
“Kaya nga eh, mahirap ka din kalimutan.”
“Huh? Ano nanaman yang banat mo?”
“Siyrempre, mahirap kalimutan yung nakakasanayan mo na. Katulad nito.”
“Bawi ko lang ito sa pag-alaga mo sa akin sa hotel.”
“Ganun ba? Yun lang yun? Sows!”
“Oo naman. Ito lang ang makakaya ko. Kaya inumin mo na yang kape.”
Agad namang itinabi ni Migs ang tray na naglalaman ng kanyang pagkain. Nilapitan nito si Gail at hinawakan ang kanyang kamay.
”Ginawa ko yun dahil mahal kita.”
“Alam ko. Kaya nga ito lang ang kaya kong ibigay sayo.”
Hinawakan ni Migs ang kaliwang pisngi ni Gail at unti-unti nitong binaba papunta sa kanyang balikat. Hinatak niya ang magandang babae papalapit sa kanya at sinimulang halikan sa labi.
Sinubukang kumawala ni Gail sa mga braso ni Migs, ngunit tila sobrang higpit at lakas nito upang magawa niyang pigilin ang nais gawin ng binata.
Maya-maya ay biglang tumigil si Migs sa paghalik kay Gail. Bigla siyang naghubad ng kanyang suot na t-shirt at maong pants. Itinira na lamang niya ang suot na underwear.
Kusa namang kumilos ang kanang kamay ni Gail. Tila hindi na din niya mapigilan na hawakan ang katawan ng binata. Sinapo nito mula sa balikat ni Migs, pababa sa matigas na muscle ng binata. Hinawakan din nito ang six-pack abs ni Migs.
Napatingin si Gail sa mga mata ni Migs at nakita nitong lalo siyang inaakit ng binata.
Maya-maya ay hinubad na ni Migs ang suot na damit ni Gail. Tinira lamang nito ang suot panloob ng magandang babae. Ngayon lang niya tinitigan ang magandang katawan ni Gail. Maputi at sobrang kinis. Malulusog din ang kanyang dibdib na lalong nagpapalibog sa binata.
Hanggang sa tinulak niyo ito sa dingding at pinupog ng halik habang nakahawaka si Gail sa kanyang magkabilang braso.
Muling inangkin ni Migs si Gail at hindi na rin nagpaawat ang magandang babae. Sumabay na din ito sa indayog ng pagnanasa ng binata at muling bumigay dito.
Napabagsak si Migs sa may sahig makalipas ang ilang minute ng kanilang pagniniig.
Hingal na hingal ang dalawa sa sobrang pagod.
Agad namang lumapit si Gail sa tabi ng binata at yumakap siya dito. Kahit pawis na pawis si Migs ay yumakap pa din siya sa may bandang dibdib nito.
Niyakap na din siya ni Migs habang naghahabol pa ng hininga.
”Sarap mo babe. Sobrang galing at sarap mo.” Saad ni Migs habang hinahalikan sa bandang noo ang magandang babae.
Maya-maya pa ay tumayo na silang dalawa at nagtungo sa banyo.
Sabay silang naligo at naglinis ng katawan, habang panay pa din ang pagyakap at paghalik sa kanya ng guwapong binata.
“Hindi ko yata kayang mawala ka Gail.” Saad nito sa dalaga habang sinasabunan siya sa bandang likuran.
Hindi naman sumasagot si Gail sa mga binibitawang salita ng binata. Patuloy pa din ito sa pagsabon sa katawan ni Migs at maya-maya ay sinasabon na din niya ang kanyang katawan.
Magkayakap silang nagbanlaw sa shower at panay ang halik ni Migs sa leeg ng magandang babae.
12:32PM Restaurant in Manila
“Tomorrow na ako babalik ng Cebu. I will just check on your dad and get some things, pati damit na din, then balik ako before your operation.”
“Ma, salamat. I hope you can also bring dad, pero baka hindi pa din niya kaya bumiyahe.”
“I will try. Kanina naman eh okay na siya nang makausap ko sa phone.”
“That’s good news.” Saad ni Mgs habang subo sa kinakain.
Nakatitig sa kanya si Silvia at hindi na mapigilan ang sarili na magtanong sa kanyang anak.
“I have been seeing this girl a lot lately. What is her name again?” pagusisa ni Silvia.
“Ahh si Dess?”
“Dess. Where did you meet her?”
“Her father is my friend. Kasama ko siya nagpachemo. But he passed away last Thursday.”
“Oh..ganun ba?”
“Yes mom. Hindi kasi siya naagapan.”
“Is there something going on between the two of you?”
Natigilan si Migs sa biglaang tanong ng kanyang mommy. Hindi na din niya alam kung ano ang isasagot dito dahil lingid sa kaalaman ni Silvia ay may nangyari na nga sa kanilang dalawa.
“Ma, she is just a friend. That’s all”
“I am just asking son. I am just making sure. And besides, you are still married to your wife..Gail”
“Yes ma, I am still aware with that.”
“Oo nga pala, is there any news kung nasaan na si Gail? Are you getting in touch with her?”
Isa pang tanong na hindi masagot ni Anthony. Dahil hanggang ngayon ay hindi pa din siya kinokontak ng kanyang asawa. Nasa isip nito na pag lumakas na siya at mas naging mabuti na ang kanyang kalagayan, ay agad n hahanapin at pupuntahan nito si Gail.
“She is in their province. Kasama niya ang ate Grace niya. So don’t worry about her mom.”Saad ni Anthony kay Silvia. Hindi na din niya alam kung anong isasagot sa kanyang mommy kaya minabuti niyang magsinungaling na lamang dito.
“I want to talk to her. Bago sana ako umalis at bumalik papuntang Cebu eh makausap ko ang asawa mo. I just want to make sure na may magbabantay na sayo this time.”
“I will tell her that mom, don’t worry.”
“Perfect! You need your wife. At siya lang ang dapat nasa tabi mo… wala nang iba pa.”
Hindi na lamang kumibo si Anthony sa pahayag ng kanyang mommy.
Hindi na din niya alam kung ano ang gagawin dahil hindi niya alam kung nasaan ang kanyang asawa. Nais niyang magtanong-tanong ngunit kahit ang ate Grace ni Gail ay hindi rin alam kung naasan siya.
Ayaw din niyang lalo siyang kainisan ni Silvia at hindi muli tanggapin ng kanilang pamilya, pag nalaman nitong nais nang makipaghiwalay ni Gail.
Pilit nitong itinatago dahil para sa kanya iyon ang pinakamainam na paraan upang hindi lalong mabahala ang kanyang mommy.
Pilit din nitong ikinukubli sa kanyang sarili na may posibilidad na hindi na siya babalikan ng kanyang asawa.
Kung kaya’t lalong gusto niyang gumaling at magpalakas upang simulan nang hanapin si Gail, kahit nasa isipan nitong hindi niya alam kung saan magsisimulang maghanap.
Magpapalakas din siya upang makabawi sa kanyang asawa mula sa mga pagkakamali at pagkukulang niya kay dito.
2:48PM Lipa, Batangas
Hindi pa din makatulog si Gail. Nababalisa ito at hindi niya maipaliwanag kung bakit ganoon ang kanyang nararamdaman.
Tila may bumabagabag sa kanya at hindi siya mapakali sa kaiisip lalo na sa kanyang naiwang asawa na si Anthony.
Kung kaya ay minabuti nitong tumayo na at iwan sa kama si Migs habang ito ay natutulog.
Dahan-dahang lumabas ito ng silid at tahimik na isinara ang pintuan upang hindi magising si Migs.
Nagtungo na lamang siya sa may garden upang doon ay umupo at makapag-isip.
Maya-maya ay inilabas nito ang kanyang cellphone.
Gustong-gusto na niyang tumawag sa Manila ngunit wala pa din siyang maisip na pambungad sa asawa at sa kung anong sasabihin nito sa kanya.
Nagtatalo ang kanyang puso at isipan sa kanyang gagawin.
Hanggang sa nagpasya na lamang itong tawagan si Anthony upang matahimik siya mula sa pagkabalisa.
***
“Hello?”
“Hello! Sino ito?”
“Puwede makausap si Anthony, si Gail ito.”
“Gail? Oh Gail si mommy Silvia ito. Natutulog si Anthony, kailangan niya ng pahinga.”
“Ahhh mommy kayo po pala iyan. Kamusta po? Sayang tulog si Anthony.”
“Ayos naman ako iha. Oo tulog siya.”
“Mabuti naman po at ayos lang kayo. Tatawag na lamang po ako mamaya pagkagising niya.”
“Teka iha, itatanong ko lang kung kalian mo balak umuwi dito?”
“Po? Hmmm… Madami pa po kaming kailangang ayusin ni Anthony at pagusapan…”
“Naku iha, bumalik ka na dito bukas, bago sana ako bumalik ng Cebu eh naandito ka na. Para maalagaan mo ang asawa mo.”
“Maalagaan? Bakit po? Ano po ang nangyari kay Anthony? Okay lang po ba siya?”
“Sabi ng duktor, okay naman siya sa ngayon. Nagrerespond naman siya ng maayos sa chemotherapy sessions niya.”
Saglit na tumigil si Gail sa sinabi ng mommy ni Anthony.
“Chemo? Ho? Hindi ko po maintindihan.”
“Oo iha. Kailangan siyang magundergo ng procedure sa Friday para tanggalin ang isang lobe ng lungs niya.”
“Sandali lang ho. Hindi ko po maintindihan ehh… Ano po iyon? Bakit nagki-chemo si Anthony?”
“Hindi mo ba alam ang kalagayan ng asawa mo? Gail iha, may sakit ang asawa mo… may cancer siya.”
“Ho? C-cancer?”
“Cancer of the lungs iha. Kaya umuwi ka na, kailangan ka ng asawa mo.”
Nabitawan ni Gail ang kanyang cellphone at tila nanginginig ang buo nitong katawan.
Parang nagflashback lahat ng mga alaala nila ng kanyang asawa. Lahat ng masasaya at puno ng pagmamahalang alaala.
Para siyang nabuhusan ng tubig na punung-puno ng yelo.
Para ding pinipiga ang kanyang tiyan sa sobrang kabog ng kanyang dibdib.
Tuloy-tuloy ang pagbagsak ng kanyang mga luha. Parang hindi na ito mauubos at titigil sa pagtulo.
“C-cancer? Si Anthony may cancer. Diyos ko, ano itong nagawa ko?” bulong ni Gail sa kanyang sarili habang nakayukong umiiyak.
Fix You by Coldplay
---------------------------------------------------------
EPILOGUE
Maya-maya ay lumabas na din si Migs sa kanyang silid at hinanap si Gail. Hanggang sa natanaw niya ito sa may hardin na nakaupo.
“Babe! Hindi ka na ba matutulog? Wala ka kayang tulog mula pa noong isang araw. Halika na balik na tayo sa kama.”
Hindi sumasagot si Gail kay Migs. At napansin ni Migs sa umiiyak ito habang naka-upo at nakayuko.
“Anong problema babe? Anong nangyari?” Saad ni Migs habang yumakap kay Gail sa sobrang pag-aalala.
Agad namang tumayo si Gail at umiwas sa mga yakap ni Migs. Takang-taka naman si Migs sa biglaang paglamig sa kanya ng magandang babae.
“Mali ito! Mali ito!” Saad ni Gail sa kanya.
Nagulat si Migs sa mga sinasabi ni Gail at pilit na inuunawa ang sinasabi sa kanya nito.
“Ang sama-sama kong babae. Napakasama kong babae. Napakadumi ko. Napakawalang hiya ko! Napakatanga ko. Ayoko na Migs! Ayoko na!”
“Anong nangyayari sayo babe? Sabihin mo sa akin? Hindi ko alam ang mga sinasabi mo. Nagaalala na ako sayo.”
Humahagulgol si Gail at sobra namang nagaalala ang binata sa kanya.
“Sinusubukan kong hanapin ang sarili ko kaya ako naandito ngayon. Lumayo ako Migs sa mga taong mahal ko dahil gulong-gulo ang isip ko. Hindi ko naman akalain na ganito ang mangyayari.”
“Gail, wala naman akong ipipilit sayo, maghihintay ako.”
“Hindi yun Migs eh. Dahil kasalanan ko din ito. Napalapit ako sayo. Oo inaamin ko nagugustuhan na din kita kahit pinipigilan ko ang sarili kong mahalin ka. Sinisikap ko ding ayusin ka, Sinisikap kong baguhin ang mga pananawa mo mula sa nakaraan mo. Nakalimutan ko, na sirang-sira din pala ako. I am not okay Migs. I am not the kind of person that you think I am.”
“Hindi kita maintindihan Gail. Hindi ko maintindihan.”
“Ayoko na. Ayoko nang mahalin mo ako. Itigil na natin ito. Kalimutan na natin ang lahat ng ito.”
Natigilan muli si Migs sa mga narinig niya kay Gail. Isang pahayag na tila ay hindi niya na kayang gawin lalo pa at napamahal na siya ng husto sa magandang babae.
“Hindi ko yan kayang gawin Gail. Mahal na mahal na kita, tapos ngayon mo sasabihin sa akin yan? Pasensya na, pero hindi ko yan kayang gawin. Mamahalin kita at patuloy akong maghihintay sayo. Dahil ganun kita kamahal.”
“Tama na please. Hindi puwede. Hindi puwede.”
“Sige nga! Bakit hindi puwede? Ano bang humahadlang sayo at bakit hindi kita puwedeng mahalin?”
“Dahil masama akong tao. Dahil makasarili ako. Dahil may asawa ako Migs.”
END OF CHAPTER 8.
Itutuloy…
No comments:
Post a Comment